Cultuur…
Er bestaan in de sport en daarbuiten grote misverstanden over het begrip cultuur. De organisatiecultuur – de ongeschreven normen en waarden, zeg maar – is een onmisbaar element binnen elke organisatie. Dus ook een “organisatie” als een selectie van onze korfbalvereniging. De cultuur geeft spelers een houvast voor hun gedrag en denken, stabiliteit en rust worden bevorderd.
Er gaat echter een lang ontwikkelingsproces aan vooraf. Verreweg de meeste sportclubs hebben geen eigen culturele basis. Extra aandacht ligt er hier bij de prestatieteams waarbij culturele aspecten van nog grotere invloed zijn op het te behalen doel. Deze teams, die ook nog eens vaker van samenstelling veranderen, bezitten het vaak onvoldoende. Het ligt aan de coach van dienst om te proberen toch wat normen en waarden op te bouwen.
Sommigen doen dat ook. Omdat een korfbalselectie redelijk klein is, lukt dat vaak. De coach is de norm, niet uit arrogantie, maar bij het ontbreken van een organisatiecultuur. Het grote voordeel is, dat er plotseling geen cultuurverschillen meer bestaan. De spelers dienen zich in de meeste gevallen gewoon aan te passen aan de coach. Dit gaat meestal wel goed, mits de vertrouwensrelatie optimaal is en zijn beslissingen maar aan het redelijkheidcriterium voldoen. Je nauwgezet aan afspraken houden beantwoordt bijvoorbeeld aan die maatstaf.
Thomas Kramer en Oscar Holterhues zijn op dit moment dus de maatstaf voor de cultuur binnen de selectie van onze club. De selectie heeft geen duidelijke organisatiecultuur die al meerdere jaren voorziet vanuit ongeschreven waarden en normen. Veel betrokken spelers en begeleiders hebben hierover hun eigen ideeën wat goed en fout is. Het zijn van de maatstaf mag wat mij betreft als de moeilijkste taak van een trainer/coach gezien worden !!
- Mogen oudere spelers tijdens de training iets rustiger aan doen ?
- Wat is een goede reden om een training te missen ?
- Hoe mag een trainer een spelers terechtwijzen voor zijn/haar gedrag ? Wanneer is het nodig iemand terecht te wijzen ?
- Hoe mag een spelers zijn mening, frustratie of blijdschap uiten naar de trainer ?
- Mag je de avond voor de wedstrijd een stevige borrel pakken zonder dat je daarbij dronken wordt ?
- Moeten jongere spelers bijna iedere training hun enthousiasme, wil van verbeteren en onbevangen spel tonen.
- Wanneer zijn trainers geen maatstaf meer maar neemt een technische commissie dit over ? Hebben zij dan wel een organisatiecultuur als ze de maatstaf over zouden nemen ?
- Moeten de jongere spelers niet eens gewoon luisteren naar hun ervaren teamgenoten en daarna gewoon doen wat die ervaren spelers zeggen ?
Nogmaals…dit gaat meestal wel goed, mits de vertrouwensrelatie optimaal is en de beslissingen van de trainer/coach maar aan het redelijkheidcriterium voldoen. Je nauwgezet aan eventuele afspraken houden beantwoordt aan het opbouwen van die maatstaf. Ik sprak hier laatst met een collega over. Zij zei:”Als draagvlak (lees cultuur) creëren nodig is voor het gezamenlijke doel dan is het eigenaarschap ver te zoeken.” Tja, daar ging ik met al mijn gelul over cultuur en andere quatsch.
Ti-Kok (t-kok@kvtilburg.nl)
Tilburgse Kijk op Korfbal
