Dit is het 3de op een volgend jaar dat ik een cursus volg. De voorgaande jaren heb ik KT2 en KT3 gevolgd voor KVTilburg. ‘KT’ staat voor Korfbal Trainer. De cursus begint bij deel 2. Vraag mij niet waarom. Deel 2 heb ik samen met 10 KVTilburgers gevolgd. Door het grote aantal hadden ook veel mensen door dat er iets speelde en men sprak er over. Het jaar daarop deden we met z’n 4-en de cursus. Omdat deze bij ons in de kantine en op het veld gehouden werd zagen nog steeds veel mensen de cursus en alles er om heen. Alles wat in de openheid gebeurd is makkelijk voer om over te spreken. En dat gebeurde ook.
Inmiddels geef ik naast mijn training aan de C1 ook trainen aan Selectie Zuid <16. Vanuit die functie volg ik KT4. Omdat het helemaal weg is van KVTilburg valt het niet meer op en merk ik dat er niet meer over gesproken word. Dat is zonde, want ook in dit deel komen interessante onderwerpen aan bod.
We zitten nu op de helft en er is tot eind januari geen bijeenkomst.
De cursus bestaat uit 20 bijeenkomsten in Zeist, op het bondsbureau. Er is een vrijdag avond deel dat aan tafel met eventueel een whiteboard/PowerPoint gegeven word. Aansluitend de zaterdag ochtend in de sporthal. Alles bij elkaar zijn we daar 5 ½ uur met elkaar bezig. Theorie en praktijk wisselen elkaar af.
De vrijdagavond is altijd de opleidingsfunctionaris aanwezig. Sprekers zijn uitgenodigd om het thema toe te lichten. De technisch directeur Kees Rodenburg, Ben Crum (leeft korfbal), Wim Bakker (KZ trainer toen ze in Ahoy stonden), Patrick Blaauw (DISC specialist, mentale coach) & Gert-Jan Kraaijenveld (assistent bondscoach) zijn nu al geweest om de vrijdag invulling te geven.
De zaterdagochtend worden verenigingen uitgenodigd om hun 1ste team af te vaardigen. Vlak voor het WK <23 was ook de Australische ploeg bij ons, maar ook Dalto, PSV & Steeds Hooger. Onder leiding van de bondscoach Jan-Sjouke van de Bosch geven we trainingen aan de verenigingen die ingegaan zijn op de uitnodiging. Na het geven van de training is er altijd een moment van reflectie en feedback. Dat is ook enorm leerzaam. Naast de tips die ik krijg van de bondscoach heb ik interessante medecursisten. De assistent coach KZ, coach Oranje –Wit, 3 topleague spelers die tevens disrictcoach zijn van <19 Noord, Noordwest en Zuidwest, coaches Steeds Hooger en Ados, en coach <14 Zuid. We komen vaak tijd tekort als we aan de praat raken, gedachten uitwisselen, discussies voeren etc.
Naast deze bijeenkomsten moet ik een portfolio maken over diverse onderwerpen.
Mijn eigen ervaringen en proces staan natuurlijk voorop. Er komt iemand van de opleiding kijken naar trainingen die ik geef. Waar we vervolgens over spreken. Uiteraard moet ik met de leerdoelen verder om ze te verbeteren. Dit alles moet ook op schrift komen. Dan komt er ook iemand kijken als ik coach. Dit gaat gebeuren tijdens de aankomende Challenge. Ook hier weer praktijk, gesprek, verslag.
Onderwerpen die onder anderen aan bod komen zijn: visie, impliciet/expliciet trainen geven, coaching en communicatie, wedstrijdanalyse, gebruik computer, scouting, ontwikkeling technisch beleid, begeleiding andere trainers, medisch + conditie, & verzorging.
In januari gaat de cursus verder met in juni het examen. Als ik slaag mag ik me oefenmeester noemen. Daar kijk ik naar uit en zou ik enorm trots op zijn! Het staat voor leren, vooruitkijken, blik verruimen, ontdekken, uitdagen, netwerken, informatie vergaren, meningen vergelijken, groeien, het me eigen maken.
Vraag diverse coaches, spelers en mensen uit het publiek hun mening te geven over een bewuste wedstrijd en je krijgt verschillende verhalen. Er van uitgaand dat iedereen wil winnen. De een wil leerdoelen terug zien, de ander wil zelf lekker hebben gespeeld en het publiek wil vermaakt zijn. Iedereen kijkt door zijn eigen gekleurde bril. De ene coach is heilig overtuigd van 2-2 met dames in de steun, een ander ziet techniek als heilig, ooit is iemand begonnen met achterverdedigen, nu trainen mensen 5 dagdelen. Als het team dan verloren heeft ligt het aan de kleur van de bril waarmee is gekeken.
Mijn portfolio krijgt de naam:
“Mijn eigen waarheid”.
Ymke Snijder
