Hallo allemaal,
Iedere week stuurde ik de ouders een mail over onze laatste wedstrijd. Ik wil graag de laatste email met jullie delen, omdat deze in vier momenten een mooie samenvatting geeft van ons prachtige seizoen!
Veel leesplezier!
Grt
Erwin
[1] AltijdWinnen!
Het is zaterdag 24 februari, de thuiswedstrijd tegen DSC is net afgelopen en we hebben met 2-7 verloren. Maar, wat zie ik?! Geen 10 teleurgestelde koppies lopen van het veld, maar 10 trotse meiden die beseffen dat ze een heel goede prestatie hebben geleverd. Wat was ik trots die zaterdag. Ik vond het erg gaaf om te zien dat de kids én in de rust én na de wedstrijd tevreden waren met hetgeen ze hadden gepresteerd. Zij lieten zich niet leiden door de uitslag, maar door de vooruitgang die ze hadden laten zien. Mooi! Dat is AltijdWinnen! En dat al op die leeftijd.
Ik had het toen nog niet verwacht en werd positief verrast. Wat ik daarnaast tijdens het hele seizoen mooi heb gevonden is hun bereidheid om te blijven knokken; ook bij een achterstand. Ook hieruit blijkt dus dat het scorebord voor hen niet het belangrijkste was voor hun plezier.
[2] De kinderen: Inzet, lef & positief!
Het is dinsdagavond 8 januari. Het nieuwe jaar is ingeluid en er zijn mensen die zich allerlei goede dingen voornemen. Zo ook het team; de meiden willen nu ook de 1e helft goed van start gaan en niet steeds pas de 2e helft. De trainers hebben een bijzondere training voorbereid. Een goed gesprek met elkaar, maar dan zonder de trainers erbij. De opdracht? Bedenk met elkaar een manier om ook de 1e helft goed te beginnen. En geef antwoord op de vragen: wat kan ik zelf doen, wat kunnen we als team doen en wat verwachten de meiden van de coaches?
De eerste ronde van 10 minuten levert een aantal zaken op waarvan de meiden zelf aangeven dat dat toch niet het verschil gaat maken. Ze krijgen nog een extra ronde van 10 minuten. En dan wordt het serieus, ze willen drie dingen: de coach houdt vooraf een actiever praatje dan voorheen (vergelijkbaar met praatjes in de rust), het team doet een serieuzere en uitgebreidere warmingup en iedereen neemt voor zichzelf tijdens het inschieten de tijd om zich te concentreren op de wedstrijd. Sindsdien hebben we deze voorbereiding toegepast en is er geen wedstrijd meer geweest met een slechte start!
Het idee achter deze aanpak was tweeledig: [1] ze weten zelf de oplossing en [2] een zelfbedachte oplossing heeft het meest blijvende effect. Het heeft geweldig uitgepakt. Zelf vind ik het lef dat ze hadden om mij op mijn wedstrijdvoorbereiding aan te spreken erg gaaf en bijzonder!
[3] De ouders: Trots, betrokken & plezierig!
Het is zaterdag 1 juni en we vertrekken om 08.00u (!) naar Roermond voor onze laatste wedstrijd van het seizoen. Dat tijdstip en die afstand zal vast problemen opleveren voor het vervoer .... integendeel! Van nagenoeg alle kinderen waren er ouders aanwezig en we hadden meer dan genoeg auto’s. Het zegt mij heel veel over de betrokkenheid van de ouders bij deze groep kinderen. Want deze uitwedstrijd was geen uitzondering en ook de thuiswedstrijden zijn druk bezocht.
Ik heb veel plezier met de kinderen gehad, maar zeker ook met de ouders. We hebben rond (en, sssst, soms zelfs tijdens de wedstrijden) erg veel plezier met elkaar gehad. Zelfs de verkiezing voor meest-irritante-ouder bij een aantal wedstrijden ging met erg veel gelach gepaard. Ik ben trots op de vooruitgang van de meiden en ik vind het erg leuk om te zien en horen dat ook de ouders deze trots met ons deelden!
[4] Het team: Vertrouwen, groeien & vooruitgang!
Het is zaterdag 25 mei en het is rust bij de wedstrijd tegen DSC. Een ploeg waar wij nog geen enkel punt tegen haalden en die ons het kampioenschap 1e helft veld kostte. De uitwedstrijd ging verloren, maar wij hadden het gevoel minstens een punt te hebben verdiend. Hoe zou het deze keer gaan?
In de rust staan we met 4-2 dik verdiend voor. Heel veel trainingsarbeid en wedstrijdervaring van dit seizoen komen in deze 1e helft samen. Verdedigend vol de tegenstander onder druk en nagenoeg geen verslappingen. Aanvallend snel variërend balspel, goede vakbezetting en prachtige doelpunten. Ook doelpunten die de technische vooruitgang bewijzen. Bijvoorbeeld door op één been te schieten, wat aan het begin van het seizoen niemand deed. Veruit het hoogste niveau van dit seizoen!
Helaas hebben we het de tweede helft niet vol kunnen houden; de angst om te verliezen werd te groot mijns inziens.
Kortom, het vertrouwen is onvoldoende gegroeid om zo’n wedstrijd te kunnen winnen. Echter, ik ben trots op de vooruitgang en groei die alle (!) meiden hebben laten zien. Ik hoop dat ze –in welk team ze ook komen- zelf bezig blijven met zichzelf verbeteren. Want, niemand is beter in staat hen te laten groeien dan zijzelf!
