15 maart, de grote dag, was aangebroken. Nadat de spelers, maar zeker ook de ouders, er al weken naartoe hebben geleefd, moest het nu gaan gebeuren. Om tien uur waren 6 spelers, 3 coaches, heel veel publiek en een prachtig spandoek aanwezig om ‘het spektakel’ mee te kunnen maken.
Na een goeie warming up als altijd, een serieuze bespreking en het bestuderen van de tegenstanders kon de ‘meest strenge maar eerlijke scheids’ (titel gegeven door Jaap) influiten voor de wedstrijd. De zenuwen waren duidelijk zichtbaar en de wedstrijd begon behoorlijk rommelig. Totdat Puck dacht: Ja, hallo. We moeten wel winnen hoor! en de bal van een grote afstand binnenknalde. 1-0!! De toon was gezet.
Maar kansloos was De Boemerang zeker niet. Een aantal goeie, snelle spelers hadden ook zij in hun team en dus hadden wij als coaches door dat het geen ‘eitje’ ging worden vandaag. Nee, we moesten echt nog wel gaan werken voor onze medaille, en zo hoort het ook!
Het tweede gedeelte van de tweede helft verliep in onze ogen goed, maar de kinderen vergaten zichzelf te belonen. Veel kansen werden gemist en de scheidsrechter maakte zijn beloftes waar en floot (zeker terecht) vaak voor verdedigd. Niet erg, want er werd ook heel vaak op goeie momenten geschoten. Ruststand ben ik kwijt, maar de wedstrijd was duidelijk nog niet gespeeld.
In de rust hebben we nog de puntjes op de i gezet. Het begin van de tweede helft was denderend en meteen werd er gescoord. Echter kwam de Boemerang vrij snel weer terug in de wedstrijd door twee mooie doelpunten van een snel en behendig spelend jongetje. In het laatste kwart moest het dan gaan gebeuren. Met Jady en Thijs aan de kant, zij waren nou eenmaal aan de beurt, maakten wij de wedstrijd prima af. Bram had van zijn moeder te horen gekregen dat de korf vandaag voor hem was en dat liet hij merken ook! Hij kreeg geen genoeg van het scoren en probeerde het zelfs bijna in zijn eigen goal!
Jan floot af, de wedstrijd was gespeeld, en kvtilburg e3 was KAMPIOEN!!! Lachende gezichten, luid juichend publiek en 3 heeeele trotse coaches waren het gevolg. Johan was eerder gestopt met schilderen om ons een mooie medaille en lekkere snoepzak als cadeautje te komen geven! En toen begon de jacht… de jacht op Rick en mij. Want wat hoort er bij een kampioenschap? Precies, een koude douche voor de trainers. Niet erg hoor, dat hebben wij er voor over. Want we hebben vandaag genoten van een hartstikke leuke wedstrijd!
Nadat ook Bram en Puck zich hadden omgekleed (ze hadden geen rekening gehouden met een koude douche, en dus geen droge kleren bij zich) schoven we aan in de kantine. Daar werd voor ons WE ARE THE CHAMPIONS gespeeld. En terecht, want we zijn het ook!! Daarna werd de overheerlijke taart van Rini aangesneden en heeft iedereen een lekker stuk op! Iedereen kreeg ook nog eens een mooie bidon en een rode roos als cadeau! Superleuk!
Al met al leuk om te zien hoe zes nieuwe leden in 7 maanden zo leuk hebben leren korfballen! We gaan nu uitrusten van het feestje en maandag beginnen met het voorbereiden op, wie weet, het 3e kampioensschap op rij. Een mooi en bijzonder doel lijkt het me! Ouders, Publiek, Spandoekmakers, Zaalwacht, Barpersoneel, Johan, Scheidsrechter, Sponsor www.e-style.nl (schijnt een hele goeie kapsalon te zijn) hartstikke bedankt dat jullie ons meegeholpen hebben op deze super mooie dag!
Tot over 3 maanden bij (hopelijk) feestje nummer 3!
Een trotse coach Kaspar
