KCR A1 – KVT A1
Net als de meeste andere teams uit deze competitie is ook KCR een bekende tegenstander. Op het veld werd er onfortuinlijk met 1 doelpunt verschil verloren en was het vooral de hele volwassen uitziende heer opvallend als wel de zeer aanwezige coaches van KCR. De vraag was hoe ons team was omgegaan met de grote nederlaag van afgelopen week tegen Fortis waar overigens, bleek vandaag, de coach van KCR speciaal naar was komen kijken. Dit geeft toch wel aan dat de tegenstanders onze A1 als serieuze tegenstander zien.
A: Marleen, Meike, Simon en Sander
V: Quinty M, Quinty de K, Antoine en Jelle
R : Aranka en Fedde
Ik mocht zelf vandaag filmen en had de pech om met camera pal naast de bank/tribune van KCR te mogen staan en dus van nabij mee kon “genieten” van het, ja ik noem het maar zo, geschreeuw van beide coaches van KCR. De scheidsrechter van dienst had direct duidelijk gemaakt aan de coaches wat ze wel en niet mochten en zou, naar later blijken, ze hier ook aan houden. Direct vanaf het eerste fluitsignaal was duidelijk dat het wel eens een “hete” namiddag zou worden in Ridderkerk. Overtredingen over en weer en na 1 minuut kregen we een eerste strafworp. Onder luid getrommel vanaf de KCR tribune werd deze helaas gemist maar uit de rebound maakt Simon de 0-1. Na drie minuten wederom een strafworp en ook hierbij werd er vanaf de tribune veel lawaai gemaakt om onze strafworpnemer uit zijn concentratie te halen wat helaas lukte. Dat Sander over ijzige zenuwen bezit bleek want na 6 minuten kregen we weer een strafworp en heel koel werd deze genomen en staan we op een 0-2 voorsprong. Helaas konden we niet lang genieten van de voorsprong en stond het binnen 2 minuten alweer gelijk. Dit beeld zou ongeveer zo blijven waarbij de sfeer in maar zeker ook rond het veld met de minuut grimmiger werd. Uiteindelijk zouden we met een 3-5 voorsprong gaan rusten (doelpunten van Simon, Jelle en Quinty M). Overigens kreeg een van de heren van KCR nog net voor de rust een (laatste) waarschuwing van de scheids.
De 2e helft begon waar de eerste eindigde met een felle strijd over en weer waar de scheidsrechter steeds meer moeite had om zich goed te concentreren door verbaal geweld vanaf de tribune van KCR en van de spelers van KCR. Dit laatste resulteerde uiteindelijk dat er met gele kaarten gestrooid zou worden. Het begon met een eerste kaart voor KCR voor een van de heren. Dit was de spreekwoordelijke rode lap want naast een spannend verloop van de wedstrijd. Simon maakt de 4-6, Antoine de 4-7 waarna KCR weer terugkomt op 7-7. Marleen maakt een mooi doelpunt die in eerste instantie gewoon wordt goedgekeurd maar na klagen van KCR wordt dit teruggedraaid. Hierna komt KCR op een 8-7 en 9-7 voorsprong. Ons team rechte de rug en liet zich niet gek maken. In de tussentijd had een tweede heer van KCR een gele kaart gekregen een ook een dame van KCR, gele kaarten stand: 3-0 J. Sander maakt uit zijn 4e strafworp zijn 2e doelpunt en hiermee komen we weer terug in de wedstrijd. Nadat ook Sander een gele kaart had gekregen, ja jullie lezen het goed, maakt hij ook nog de gelijkmaker. Met nog zo’n 7 minuten op de klok konden we ons gereedmaken voor een heel spannend slot. KCR maakt de 10-9 maar Jelle zorgt ervoor dat we op 10-10 komen waarna de coach van KCR ongeveer ontploft en met verbaal geweld probeert de scheids te beïnvloeden. Ook dit kost haar wat zakgeld want nu was het dus 4-1 in gele kaarten. Fedde komt nog in het veld voor Antoine en Aranka voor Quinty de K. Er zou uiteindelijk niet meer gescoord worden en met een 10-10 eindstand een uitslag waar we mee kunnen leven. Ons team heeft keihard voor en met elkaar gewerkt en dat was een groot verschil met de wedstrijd van afgelopen week. Grote complimenten dat onze spelers (en coaches) zich niet uit de tent hebben laten lokken in deze toch wel enigszins vijandige atmosfeer. Na de wedstrijd was het zelfs zo dat er toeschouwers van KCR verhaal wilden gaan halen bij de scheids waar de coach van KCR gelukkig tegen optrad.
Volgende week weer thuis in de Westerwel tegen KCC A2 die zeker niet onderschat mag worden maar met de strijdlust en hard werken ben ik ervan overtuigd dat er een goed resultaat behaald kan worden.
Groeten,
Johan