Afgelopen zaterdag stonden we weer compleet. Dat was heel mooi om te zien. Na in de zaal hard gewerkt te hebben aan techniek en tactiek, kunnen we op het veld laten zien hoe iedereen is gegroeid.
We konden aan de kant goed de verbeteringen zien. Als je dan op voorsprong komt tegen een ex tegenstander van onze C2 is iedereen aan het genieten. Dan komt er een dip bij ons en haalt DKB ons in. Vanaf dat moment lopen we steeds tegen diezelfde achterstand aan. Ik had de hoop dat we met een stapje erbij, en misschien een beetje geluk, toch nog op voorsprong zouden komen. Maar als men in de aanval wel alle concentratie en puf kan opbrengen om hard te werken moet dat in de verdediging ook. Het is ook belangrijk om het met z’n allen even zo goed vol te houden.
En dan is de koek op. Het kaarsje gaat uit. Halverwege de 2de helft moesten we DKB laten gaan. Van 4-5 nog spannend en wel, werd het uiteindelijk 6-11.
Dan merk je dat de conditie te kort komt. Dat gaat ook altijd ten kost van de concentratie. Opdrachten worden niet meer even zo goed uitgevoerd. En daar heeft DKB gebruik van gemaakt.
Vlak na de wedstrijd had ik een sik van de wedstrijd. Ik wilde zo graag, maar jullie konden het niet afmaken.
Nu thuis moet ik toegeven dat er goede dingen in de wedstrijd zaten. Jullie weer allerlei dingen hebben laten zien waar op getraind is, maar deze tegenstander toch gewoon een maatje te groot was.
Arthur & Ymke
Klik hier voor alle wedstrijdfoto's (Richard van den Born)
